Beleefroute Almelo-Nordhorn, rondje Nordhorn

Een meer in de stad

De circa 16 hectare grote Vechtesee is in 1974 aangelegd als bescherming tegen overstromingen van de rivier de Vechte.

In de jaren '60 was de rivier al tot aan het Almelo-Nordhorn kanaal gereguleerd. De Vechte trad in vroeger jaren vaak buiten haar oevers. Een van de zwaarste overstromingen was die van 1946, toen grote delen van het stadscentrum van Nordhorn onder water stonden.

Grenssluis

De Sluis Frensdorfer Haar ook wel Grenzschleuse genoemd, is 62 mtr. lang en heeft een doorvaartbreedte van zesenhalve mtr. De sluis werd in 1905 in gebruik genomen. Sinds 1960 heeft de sluis geen functie meer.

Oude Tolhuisje

In 1904 werd het Duitse gedeelte van het Almelo-Nordhornkanaal geopend. Het oude douanehuisje uit 1909 werd samen met het aangrenzende douanekantoor gebruikt om het scheepvaartverkeer op de Duits-Nederlandse waterweg af te handelen.

Het oude douanehuisje is het enige bewaard gebleven historische overblijfsel in zijn soort in het Weser-Ems-gebied en is een monumentaal pand. In de afgelopen jaren is het huisje dat op intorten stond grondig gerestaureerd.

Schuivenhuisje

Het Schuivenhuisje werd gebouwd in 1887 een merkwaardig smal gebouw. Deze stuw met bijzondere stalen schuivenconstructie regelt de waterstand van het kanaal met behulp van de Dinkel, die hier onder het Kanaal Almelo- Nordhorn doorstroomt.

De Hunenborg

De Hunenborg is een ringwalburg en dateert uit circa 1050. Het geheel bestaat uit de beboste restanten van een hoofdburcht en een voorburcht die nauwelijks nog zichtbaar is. Naast de grote burg is er op de Hunenborg ook nog een kleine of lage burg.

Koppelsluis

Deze koppelsluis (ook wel dubbele sluis genoemd) uit 1885 heeft als doel om grote hoogte te overbruggen. Het Twentse landschap vervalt hier met maar liefst 6 meter.

Het Stift

Het Stift in Weerselo is een eeuwenoud beschermd dorpsgezicht. Een voormalig Benedictijnenklooster uit de 12e eeuw en vanaf de 14e eeuw een Stift, waar ongehuwde dames van adel woonden.

Watermolen Singraven

De watermolen op het landgoed Singraven is de enige houtzaagmolen in Nederland aangedreven door water. De vrijwillige molenaars laten u in woord en daad horen en ervaren hoe de specifieke onderdelen, zoals het waterrad, de maalstenen en het zaaggedeelte in werking wordt gezet.

Landgoed Singraven

In het jaar 1381 stond het Singraven bekend als de agrarische boerenhofstede 'Hof ten Singraven' en was in eigendom van de bisschop van Utrecht, die het beleende aan derden. Later ontwikkelde deze hofstede zich tot de havezate Singraven.