Akkoord

Door het gebruik van onze website ga je akkoord met het gebruik van cookies. Meer informatie is beschikbaar in ons Cookiebeleid.

Twents Blokje Om

Wandelen in de voetsporen van smokkelaars: dat doe je in het oosten van Twente. Het is nauwelijks voor te stellen, maar ooit konden we de grens van Nederland niet over zonder gecontroleerd te worden. Wie de douane wilde ontwijken, kon maar een ding doen: stiekem de grens over. In Twente wisten slimmeriken altijd wel een ‘gat in de grens’ te vinden. Sterker nog: de Twentse oostgrens was een walhalla voor smokkelaars.

Levensgevaarlijk

Nu zou je kunnen denken dat deze smokkelende Tukkers uit eigenbelang handelden, maar niks is minder waar. Dit gebied kende vroeger grote armoede, waardoor smokkelen voor veel gezinnen de enige bron van inkomsten was. Het risico om betrapt worden en een flinke straf namen ze dan ook voor lief. De speciaal daarvoor aangestelde commiezen deden hun best om de smokkelaars op heterdaad te betrappen. Soms keken ze ‘toevallig’ de andere kant op. Tijdens de oorlogen werden ook mensen over de grens gesmokkeld. Letterlijk levensgevaarlijk!

Op de grens

Tegenwoordig wandel je zonder problemen over de Smokkelroute. Je bent in Duitsland voordat je het weet, want de route loopt vlak langs de grens. Zo kan je op de Dubbelweg met een been in Nederland en met je andere been in Duitsland staan. Soms is het onduidelijk hoe de grens loopt. Stenen grenspalen kunnen je een handje helpen. Zoals de Drielandsteen. In de zeventiende eeuw kwamen hier drie ‘landen’ samen: Münster, Utrecht en het graafschap Bentheim. Het is een oudje, deze Drielandsteen: hij staat er al sinds 1659. Hij doet zijn naam nog altijd eer aan en markeert de grens tussen Nederland en de Duitse deelstaten Nordrhein-Westfalen en Niedersachsen.

Dwaalspoor

Kroezeboom
Kroezeboom
Terwijl je door een landschap met weilanden, woeste gronden, bossen en beken wandelt, kom je langs oude ‘commiezenhutten’, zoals die aan de Vrijdijk. Vanuit deze hutten speurden de ‘commies’ de omgeving af. Smokkelaars gebruikten het landschap en het water juist om speurhonden op een dwaalspoor te brengen. Met een beetje fantasie kun je je voorstellen hoe dat eraan toe ging.

Tip je vrienden

facebook twitter